True Wanderer 2016

wrangler
          คุณได้ยินเสียงคำรามของเครื่องยนต์ไหม? คุณสัมผัสถึงชีพจรที่เต้นเร็วรัวได้หรือเปล่า?
          แรงเลอร์พร้อมจะปลุกจิตวิญญาณนักเดินทางในตัวคุณที่อัดแน่นไปด้วยพลังและความหลงใหลในสิ่งต่างๆ ให้กระหึ่มก้องขึ้นอีกครั้งกับการแข่งขันค้นหาสุดยอดนักเดินทาง True Wanderers 2016
          การคัดเลือกจะตัดสินจากคะแนนโหวตทางหน้าเว็บไซต์ 30% และการตัดสินของคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิที่ได้รับการแต่งตั้งจากแรงเลอร์ 70% โดยเกณฑ์การตัดสินนั้น คณะกรรมการจะพิจารณาจากเรื่องราว ความสวยงาม ความคิดสร้างสรรค์ของรูปภาพ และคำบรรยายของภาพที่ส่งเข้าร่วมการแข่งขันว่ามีความสอดคล้องกับความเป็น True Wanderer ที่แท้จริงหรือไม่
          ผู้ที่ผ่านการคัดเลือกเข้าสู่รอบ Ride Out ทั้ง 10 ท่านจะออกเดินทางเป็นเวลา 5 วันเต็ม ผู้เข้าแข่งขันจะต้องอัพเดทเรื่องราวการเดินทางของตนเองตลอดการแข่งขัน เพื่อค้นหาผู้ชนะเลิศเพียงหนึ่งเดียวที่จะได้ครอบครอง “บิ๊กไบค์ TRIUMPH รุ่น Street Twin” มูลค่า 390,000 บาท และรางวัลอื่นๆ

          อัลบัมชุดนี้เป็นการรวบรวมภาพถ่ายของการแข่งขัน True Wanderer 2016 ของผมในรอบ 10 คนสุดท้าย ภายใต้สโลแกนที่ว่า  “ถ้าโลกมีอะไรให้ค้นหาอีกเยอะ การเดินทางก็คือคำตอบ”

          ตลอดระยะเวลา 5 วัน ของการแข่งขัน ผมมีหน้าที่ออกไปบันทึกภาพถ่ายตามที่ต่างๆ พร้อมนำภาพเหล่านั้นกลับมาเขียนบรรยาย เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในแบบฉบับของเรา ผมเลือกใช้มอเตอร์ไซค์คู่ใจอย่าง Yamaha Fino ออกไปล่าตามหาความฝันในครั้งนี้

          ผมเลือกเดินทางลำพังคนเดียวโดยใช้เส้นทางจากกรุงเทพฯ >>สมุทรสาคร >> ราชบุรี >> กาญจนบุรี >> สุพรรณบุรี >> นครปฐม ขี่เป็นวงกลมกลับมาจบที่กรุงเทพฯ ผมต้องวางเส้นทางเอง ขี่รถเอง ตั้งกล้องถ่ายรูปถ่ายเอง และเขียนคำบรรยายเองก่อนที่จะอัพขึ้นระบบทางหน้าเว็บไซค์ มันส์..!! ทั้งฝน แดด ฝุ่น ควัน ต่างก็เป็นอุปสรรคในการเดินทางทั้งนั้น แต่ความยากในครั้งนี้คือการตั้งกล้องถ่ายรูปตัวเอง วิ่งแล้วกด กดแล้ววิ่งอยู่แบบนี้หลายต่อหลายครั้งจนเรียกได้ว่าเป็น ‘ช่างภาพ10วิ’ บวกกับอุณภูมิในเดือนนั้นมันร้อนทะลุไปถึง 40 กว่าองศาอีกด้วย (แม่เจ้า.!!)

160528_5343

#Truewander2016 #WranglerThailand #ช่างภาพ10วิ

 

Day 1

TW16AnusornS01_Day1
ข้อแม้จะเป็นตัวการทำให้เราไม่กล้าออกเดินทาง ไม่มีเวลา งานยุ่ง ตังค์หมด หรือแม้แต่เมียไม่ให้ไป สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นข้ออ้างที่อยู่ในใจเราทั้งนั้น ถ้าใจมันอยากจะไป ยังไงมันก็ต้องได้ไป จะใกล้หรือไกลไม่ใช่ประเด็น อยู่ที่ว่า “ซักทีเหอะ” … บางคนบอกว่า “การเดินทางคือชีวิต เมียก็เช่นกัน” งั้นเรามาแอบหนีเที่ยวกันดีกว่า จุ๊…จุ๊…!!
TW16AnusornS02_Day1
การดื่มด่ำกับระหว่างทางทำให้เราได้สังเกตเห็นความงาม ความสงบ หรืออาจจะพบเจอสิ่งที่ไม่เคยเห็นมาก่อน แต่การดื่มน้ำระหว่างทางก็ช่วยให้เราไม่เป็นโรคลมแดดตายซะก่อน (Heat Stroke) อย่างว่า..วิถีนักเดินทาง จะร้อน จะหนาว จะแดด หรือจะฝน เราต้องรับมือกับมันให้ได้ เพราะสิ่งเหล่านี้แหละที่จะทำให้เราได้เรียนรู้ชีวิต เรียนรู้อุปสรรคต่างๆ และวิธีการพาตัวเองให้ผ่านพ้นจุดนี้ไปให้ได้ด้วยดี
TW16AnusornS03_Day1
ขอบคุณที่โลกนี้มีต้นไม้ ไม่งั้นเราต้องร้อนมากกว่านี้แน่ๆ การได้หยุดพักใต้ต้นไม้ใหญ่ เหมือนมีพลังบางอย่างถ่ายเทมาให้เรารู้สึกสบายใจ รู้สึกสงบ และผ่อนคลาย ถ้าเจ้าพูดได้เราอยากถามว่า “เจ้าต้องยืนตากแดดตากลมมานานเท่าไรแล้ว เจ้าได้แบ่งปันร่มเงาให้ใครต่อใครหลายคน ดูเหมือนชีวิตเจ้าจะมีแต่การให้และแบ่งปัน แล้วเหตุใดผู้คนถึงจ้องจะทำลายเจ้านะ
TW16AnusornS04_Day1
โลกถูกออกแบบมาให้สิ่งมีชีวิตทั้งหลายเกื้อกูลกัน พึ่งพาอาศัยกัน ไม่งั้นมันคงจะสร้างสิ่งต่างๆ ให้อยู่นอกโลกไปแล้ว ก็เพราะเราต้องอยู่บนโลกเดียวกัน แม่น้ำ ลำธาร ภูเขา สัตว์ มนุษย์ ล้วนต้องอยู่ร่วมกัน วิถีชีวิตที่เรียบง่ายในชนบทยังคงเป็นแบบนั้น แต่สังคมเมืองกลับตรงกันข้าม เราเบียดเบียนธรรมชาติมามากเท่าไรแล้ว ความงามถูกทำลายจากสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า “มนุษย์” ภูเขาหลายลูกถูกระเบิด ต้นไม้หลายต้นถูกทำลาย ถ้าภูเขาด้านหลังหายไป ลำธารหายไป ปลาหายไป คุณป้าในเรือหายไป และสุดท้ายภาพๆ นี้ก็คงจะหายไปด้วยเหมือนกัน
TW16AnusornS05_Day1
ช่วงเวลาที่เราได้อยู่กับตัวเองเป็นช่วงเวลาที่มีค่ามาก เพราะมันเป็นเวลาที่เราได้พูดคุยกับตัวเอง (คนบ้าคุยคนเดียว) ได้ทบทวนสิ่งต่างๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ทั้งดีและไม่ดี น้อยคนนักที่จะมีเวลาว่างนั่งนิ่งๆ ผ่อนคลายสบายอารมณ์ ปล่อยวางความคิด เพราะชีวิตที่เร่งรีบทุกวันนี้ ทำให้เราไม่เคยได้อยู่กับตัวเองเลย การเดินทางคนเดียวก็อาจจะตอบโจทย์ให้กับเราได้

 

Day 2

TW16AnusornS01_Day2
แวะทักทายเพื่อนร่วมสปีชี่ส์เดียวกันหน่อย มีคนบอกว่าการแบ่งปันทำให้เรามีความสุข ใช่แล้ว..ตอนนี้ผมมีความสุข และในขณะเดียวกันก็มีความทุกข์ด้วย เพราะบางตัวแยกเขี้ยวใส่ผมทำท่าเหมือนจะกัด แอ๊ะ..หรือว่านั่นคือการส่งยิ้มทักทายกันของเจ้าลิงจ๋อที่แสดงออกถึงความลิงจัก
TW16AnusornS02_Day2
การเดินทางคืออะไรกันนะ? หาแรงบันดาลใจในการทำงาน หาแหล่งข้อมูลใหม่ๆ เพื่อให้เกิดความคิดที่สร้างสรรค์ หรือเพื่อผ่อนคลายสมองเวลาที่เราได้เจอกับธรรมชาติ เวลาที่เราได้เปลี่ยนอิริยาบถของชีวิต สิ่งต่างๆ เหล่านี้ล้วนถูกจับมัดรวมไว้เป็นตัวอักษรใส่ลงสมุดบันทึก ไม่ว่าเราจะรู้สึกยังไง คิดอะไรอยู่ หรือกำลังจะทำอะไรต่อ มันคือส่วนหนึ่งของช่วงชีวิต และมีคุณค่าต่อการเก็บไว้ในความทรงจำเมื่อเวลาได้ล่วงผ่านไปแล้ว
TW16AnusornS03_Day2
ก่อนจะถ่ายรูปผมมักจะเดินชมนกชมไม้ในบริเวณรอบๆ แล้วจึงหยิบกล้องขึ้นมาถ่ายรูป ถ่ายนู่นถ่ายนี่ไปเรื่อย แต่ถ้าเกิดอยากถ่ายตัวเองขึ้นมาละ? การเดินทางคนเดียวมันก็มีข้อเสียตรงนี้แหละ ใครจะมาถ่ายภาพให้เราได้บ้าง ในเมื่อที่ตรงนั้นมีแค่เราเพียงคนเดียว ถ้าให้คนอื่นถ่ายให้จะได้มุมที่เราต้องการรึเปล่า เขาจะรำคาญเราไหมถ้าจะต้องถ่ายซ่อมหลายรอบ เฮ่อ..! ขาตั้งช่วยด้วย

 

CLICK >> เบื่องหลังการถ่ายทำ..ทำ..ทำ..ทำไปได้.!! by #iPhone5s

 

TW16AnusornS05_Day2
ระหว่างที่ผมกำลังขี่มอ’ไซค์อยู่นั้น คุณลุงคนหนึ่งก็ขี่รถตีคู่ขึ้นมาข้างๆ พร้อมกับรถพ่วงท้ายที่มีเจ้าหมูผู้น่าสงสารอยู่ในกรง เราต่างกำลังเดินทางด้วยกันทั้งคู่ แต่ปลายทางเราคงไม่เหมือนกัน เจ้าหมูตัวนี้จะรู้ไหมว่ามันกำลังจะไปที่ไหน และปลายทางสุดท้ายของชีวิตมันจะเป็นอย่างไร อืม..อย่าว่าแต่หมูเลย บางทีมนุษย์อย่างเราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าสุดท้ายแล้วชีวิตจะเป็นอย่างไรกันแน่
TW16AnusornS06_Day2
ระหว่างที่ผมกำลังถามเส้นทางกับชาวบ้านในระแวกนั้น ภาพห้องแถวไม้เก่าๆ มันก็สะดุดตาขึ้นมา มันอาจจะเป็นภาพธรรมดาที่เคยชินของคนแถวนั้น แต่มันเป็นภาพที่หาดูยากสำหรับคนเมือง ที่ทุกวันนี้เต็มไปด้วยตึก และบ้านคอนกรีต มันจึงสัมผัสได้ถึงความเก๋า Old School
TW16AnusornS07_Day2
การออกมาสัมผัสชีวิตชนบท ขี่รถในถนนโล่งๆ ปล่อยให้สายลมปะทะโหนกแก้มทะลุหลังใบหู มันยากที่จะบรรยายความรู้สึกได้ ผมไม่ค่อยมีโอกาสได้สัมผัสกับถนนโล่งๆ แบบนี้ วันนี้ขอจอดกลางถนนถ่ายรูปเท่ๆ หน่อยละกัน จะเอาขาตั้งมากางถ่ายตัวเองกลางถนนด้วยก็กลัวจะวิ่งหลบรถที่สวนไปมาไม่ทัน
TW16AnusornS08_Day2
เป็นไหม.? ขณะที่เรากำลังเพลิดเพลินหรือสนุกกับอะไรสักอย่าง เราจะลืมเรื่อง ‘เวลา’ ไปเลย ทำไมวันนี้เวลามันช่างเดินเร็วเหลือเกิน แอ๊ะ..หรือเวลามันเดินไปตามปกติของมันอยู่แล้ว เพียงแต่เราไม่ได้ใส่ใจกับมัน จนทำให้เราลืมเรื่องเวลาไปเลย ผมเพลิดเพลินกับการถ่ายรูป ขี่มอ’ไซค์ ดูวิวไปเรื่อยๆ จนวันเวลามันหมดลงไปโดยไม่รู้ตัว รู้ตัวอีกที พระอาทิตย์ร่วงลงมาในระดับเดียวกับต้นปาล์มแล้ว และเพียงไม่กี่นาทีมันก็หายไปจากที่ตรงนั้น “ลาก่อนพระอาทิตย์ พรุ่งนี้เราเจอกันใหม่นะ”

 

Day 3

TW16AnusornS01_Day3
ตอนนี้ผมกำลังมุ่งหน้าสู่ดินแดนที่แสนจะแห้งแล้ง กับอุณหภูมิไม่ต่ำกว่า40องศา ในหัวผมตอนนี้กำลังมีเสียงเพลงจากพี่เบิร์ด ธงไชย แว่วเข้ามา “ฉันมาทำอะไรที่นี่ ฉันมาทำอะไรที่นี่” นั่นสินะ ขณะที่ล้อหน้าเหยียบลงบนพื้นที่แสนระอุนั้น พี่เบิร์ดก็มาอีกแล้ว “แต่ถามว่าร้อนไหม ฉันตอบเลยว่าไหม้.!!” หลายที่ผมไม่ได้วางแผนการเดินทาง เพียงแค่ลองเข้ามาดู มันจะมีอะไรบ้างนะ สงสัยวิญญาณนักสำรวจเข้าสิง Explorer แต่ถึงอย่างไรมันก็มีแค่สองคำตอบเท่านั้นคือ “ไม่เห็นมีอะไรเลยวะ” กับ “เห้ยย..เจ๋งวะ” มันก็ขึ้นอยู่กับว่า เราจะมองสิ่งต่างๆ รอบตัวอย่างไร
TW16AnusornS02_Day3
เส้นทางที่ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ มักจะสร้างความอยากรู้อยากเห็นให้ผมอยู่เสมอ ที่ตรงนี้เคยเป็นน้ำมาก่อน แต่ดูตอนนี้สิ มันถูกภัยแล้งเข้าเล่นงานจนกระทั้งดินแห้งแข็งพอที่จะให้เราลงมาเหยียบย่ำได้เลย และคงต้องใช้เวลาอีกไม่น้อยที่จะกลับมาเป็นเหมือนเดิม แต่ถึงอย่างไรมันก็ยังพอจะเหลือแอ่งน้ำไว้ทำให้ผมได้รับไอความชื้นจากมันได้บ้าง
TW16AnusornS03_Day3
พระอาทิตย์ยังคงทำงานอย่างเอาเป็นเอาตายโดยไม่นึกถึงคนที่อยู่ทางโลกบางเลย บริเวณนี้จึงรับแสงแดดแบบเต็มๆ เพราะไม่มีต้นไม้ใหญ่มาแบ่งปันร่มเงา ผ้าคลุมเต๊นท์ (Flysheet) จึงถูกงัดออกมาทำหน้าที่แทนใบไม้ มันพอจะทำให้ผมได้ใช้ชีวิตอยู่ตรงนี้ต่อไปได้โดยไม่สุกตายซะก่อน
TW16AnusornS04_Day3
ความหิวนี่เป็นตัวบ่อนทำลายความสุนทรีย์ของผมจริงๆ ผมไม่ได้พกอะไรติดตัวมาด้วยนอกจากอาหารนกอย่าง คอร์นเฟลก เป็นธัญพืชที่ทำมาจากข้าวโพดและนมอีกหนึ่งกล่อง มันพอจะคลายความหิวลงได้บ้างแต่ก็คงไม่นาน จะให้ออกหาอะไรกินตอนนี้ก็ขี้เกียจ เพราะทุกอย่างมันลงตัวหมดแล้ว กว่าจะรื้อกว่าจะเก็บของไม่สนุกเอาซะเลย
TW16AnusornS05_Day3
มันก็เพลินดีนะกับการนั่งกินคอร์นเฟลกอยู่ในร่มเงาน้อยๆ และดูวัวเดินลงมากินน้ำอยู่ตรงหน้า สายลมยังคงหอบเอาไอชื้นจากหนองน้ำมาสัมผัสผิวหนังของผม มันเป็นความเรียบง่ายที่รู้สึกผ่อนคลายเสียเหลือเกิน เพียงแค่นี้ก็ทำให้ผมมีความสุขขึ้นมาโดยไม่รู้ตัวแล้ว
TW16AnusornS06_Day3
เจ้าวัวมันคงจะร้อนไปต่างไปจากผม และเราต่างต้องพึ่งแหล่งน้ำเดียวกันเพื่อคลายความร้อน แต่ผมคงไม่ลงไปตวัดลิ้นแพลบๆ แบบมันนะ พอดีพกน้ำมา 2 ขวด แต่ถ้าน้ำหมดก็ไม่แน่! ผมคิดว่าถ้าอุณหภูมิยังคงสูงขึ้นเรื่อยๆ อาจจะมีคนแถวนี้แก้ผ้าโดดน้ำ
TW16AnusornS07_Day3
“ฉันนั่งตกปลาอยู่ริมตลิ่ง ฮือ..ฮือ..แปลกใจจริงๆ ปลาไม่กินเหยื่อ” มันเงียบเหลือเกิน เงียบจนไม่รู้จะทำอะไรแล้ว อ่านหนังสือ ถ่ายรูป นั่งดูจิต รอเวลาให้แสงแดดมันอ่อนกว่านี้หน่อยค่อยออกเดินทางต่อ แต่แปลกนะที่ผมไม่รู้สึกเบื่อเลย ผมใช้เวลาตรงนี้ถึง 3 ชั่วโมง ปล่อยอารมณ์ไปกับธรรมชาติ ผ่อนคลายไปกับสายลม ไม่มีอะไรจะต้องเร่งรีบ วันนี้เป็นวันที่ผมโชคดีที่สุดแล้ว เพราะผมมีความสุข และผมได้อยู่กับปัจจุบันอย่างแท้จริง
TW16AnusornS08_Day3
พอหมดมุกก็นอน หลายคนอาจจะถามว่า “เห้ยย..ใจคอจะไม่ไปทำอะไรอย่างอื่นเลยหรอ เสียเวลาเปล่าๆ” ความสงบภายในจิตใจไม่เกิดขึ้นบ่อยในสภาวะแวดล้อมที่เร่งรีบและแข่งขัน การได้ผ่อนคลายนั่งนิ่งๆ ไปกับสายลม และเก็บความคิดเรื่องต่างๆ ใส่กระเป่าเอาไว้นั้น มันไม่เสียเวลาหรอก มันคือการ Refresh สมองเพื่อเริ่มต้นกับสิ่งต่างๆ ที่กำลังจะมาถึง (แต่ถ้าให้ทำแบบนี้ทุกวันก็ไม่ไหวนะ)

CLICK >> เบื่องหลังการถ่ายทำ Time-Lapse #iPhone5s

 

TW16AnusornS09_Day3-1
ความงามอยู่รอบตัวเรา เพียงแต่เราไม่เคยสังเกตเห็นมัน
TW16AnusornS10_Day3
ใช้ชีวิตให้ช้าลงอีกนิด เราอาจจะเห็นอะไรได้มากขึ้น

 

Day4

TW16AnusornS01_Day4
“นกน้อยคล้อยบินมาเดียวดาย” บนถนนสายหนึ่งในชนบท นกน้อยตัวหนึ่งต้องสังเวยชีวิตให้กับความเร็ว กี่ชีวิตที่ต้องจบลงบนท้องถนน ทั้งหมา ทั้งแมว ทั้งนก หรือแม้แต่มนุษย์ ชีวิตนี่สั้นเหลือเกิน จะบินสูงแค่ไหน จะอยู่เหนือกว่าใคร แต่ที่สุดท้ายก็เหมือนกันหมด ผมจึงอาสาพาร่างน้อยๆ ของมันคืนสู่แผ่นดินในบริเวณนั้น
TW16AnusornS02_Day4
เป็นผู้ชายก็ดีไปอย่าง เวลาเดินทางไกลเรื่องห้องน้ำห้องท่าไม่ค่อยมีปัญหา ข้างทางก็จัดได้เบาๆ สบายๆ แต่ทุกครั้งต้องยกมือขอเจ้าที่เจ้าทางก่อนนะ ไม่งั้นอาจจะมีเหตุการณ์ที่ไม่ดีตามมาทีหลังได้ เรื่องแบบนี้ไม่เชื่อแต่อย่าลบหลู่
TW16AnusornS03_Day4
ทิวทัศน์สองข้างทางทำให้ความร้อนจากแสงแดดเบาบางลงไปได้บ้าง ไม่หรอก..แสงแดดยังคงแรงเท่าเดิม แต่ใจผมต่างหากที่เย็นลง ทุกครั้งที่ผมได้มองออกไปไกลๆในท้องทุ่ง มันรู้สึกโล่งและสัมผัสได้ถึง อิสรภาพ คงเป็นความรู้สึกเดียวกับที่นกบินอยู่บนท้องฟ้าสินะ (แต่ไม่เอาแบบตัวนั้นนะ บินเลียดๆพื้นถนน รถเลยเอาไปกิน) สีน้ำตาลของดินที่ตัดกับสีเขียวของหญ้า มันทำให้ผมรู้สึกใกล้ชิดกับธรรมชาติมากขึ้น
TW16AnusornS04_Day4
ผมอยากใกล้ชิดธรรมชาติให้มากกว่านี้เลยต้องพาสองล้อคู่ใจลงมาสัมผัสดินแดงซะหน่อย
TW16AnusornS05_Day4
ต่างคนก็มีหน้าที่ของตัวเอง หนักบ้างเบาบ้าง ก็ขึ้นอยู่กับต้นทุนชีวิตที่ได้มา แต่ผมสังเกตเห็นว่า คนที่ทำงานกลางแจ้งมักจะแข็งแรงกว่าคนที่ทำงานอยู่ในห้องแอร์เป็นประจำ
TW16AnusornS06_Day4
เวลาผมจะออกเดินทางด้วยมอ’ไซค์ ผมมักจะปักหมุดแค่ปลายทางเอาไว้ ที่เหลือระหว่างทางคือเส้นทางที่ไม่สามารถรู้ได้เลย ทางเล็กๆในแผนที่ หรือถนนชนบทที่ได้จากการถามทาง คือเส้นทางที่ผมใช้เป็นทางผ่านเพื่อพาไปถึงปลายทาง ถึงแม้บางครั้งเส้นทางเหล่านั้นมันอาจจะดูอ้อมโลกไปหน่อย เสียเวลาไปนิด แต่บางทีมันก็คุ้มกับสิ่งที่พบเจอตามสองข้างทาง และยังปลอดภัยกว่าถนนใหญ่ที่จะโดนรถสิบล้อสอยบั้นท้ายเราได้
TW16AnusornS07_Day4
วัดคือสถานที่ที่พบเห็นได้ง่ายตามชนบท บ้างก็อยู่ในป่าลึก บ้างก็อยู่บนเขาสูง แต่วัดแห่งนี้อยู่บนเนินภูเขาหินน้อยๆที่อยู่กลางทุ่งโล่ง เขาหินถูกประดับไปด้วยเจดีย์หลายองค์บนนั้น แต่ผมไม่ได้เดินขึ้นไปข้างบน ดูเหมือนว่ากำลังปรับปรุ่ง และอากาศตอนนั้นมันร้อนมาก
TW16AnusornS08_Day4
ปกติพระพุทธรูปที่ถูกห่อหุ้มผ้าจีวรจะพบเห็นได้ง่ายบริเวณเสาชิงช้า กทม. หรือตามแหล่งผลิตพระพุทธรูป แต่ทำไมวัดแห่งนี้ถึงได้ห่อหุ้มพระพุทธรูปแบบนี้ บางองค์ถูกห่อหุ้มไว้ทั้งองค์ บางองค์ก็ปิดแต่เศียรพระ ถ้าเดินมาเจอตอนกลางคืนก็มีตกใจเหมือนกัน ผมไม่รู้ว่าเขาต้องรอพิธีปลุกเสกอะไรรึเปล่า
TW16AnusornS09_Day4
หลายสิ่งที่ผมไม่เคยเห็นตามชนบท และการได้ขี่ซอกแซกเข้ามาในถนนเล็กๆแบบนี้ก็ทำให้ผมได้เห็นอะไรดีๆมากมาย นี่คืออะไร เป็นที่ทำอะไร ลักษณะคล้ายจอมปลวก หรือเตาดินเหนียวไว้เผาอะไรสักอย่าง มันคือเตาที่ใช้สำหรับเผาถ่านไม้ ผมเพิ่งรู้ว่ากว่าจะได้ถ่านสีดำที่ใช้หุงต้มนั้น มันมาจากสิ่งนี้นิเอง
TW16AnusornS10_Day4
ปัจจุบันนี้เตาเผ่าถ่านหาดูยากแล้ว มันคือภูมิปัญญาชาวบ้านดั่งเดิม เขาจะนำไม้แห้งใส่เข้าไปในเตาแล้วจุดไฟเผาไม้ รอระยะเวลาไม้สุก คือไม้เป็นสีดำ แต่ไม่เป็นเถ้าผง แล้วเราจะรู้ได้ยังไงว่าถ่านไม้นั้นมันได้ที่แล้ว มันจะไม่เป็นเถ้าถ่านเสียก่อน เตาดินนี้จะมีรูอยู่รอบด้าน 3-4 รู เพื่อให้อากาศเข้าไปได้ เขาจะสังเกตจากควันที่ออกมาจากรู ตอนเผาใหม่ๆ ควันจะออกเป็นสีขาว พอใกล้จะได้ที่ ควันจะจางเป็นสีจางๆ หรือไม่มีควัน มีแต่ไอร้อนพุ่งขึ้นมา และเขาก็จะค่อยๆทยอยอุดรูทีละรู เพื่อไม่ให้อากาศเข้าไปได้ เมื่ออากาศเข้าไปม่ได้แล้ว ไฟก็จะดับไปเอง และทิ้งไว้อยู่อย่างนั้น 1-2 วัน เพื่อให้ถ่านนั้นได้ที่
TW16AnusornS11_Day4
แดดแรงขนาดนี้ถ้าผมไม่ได้เสื้อแขนยาวที่ระบายความร้อนได้ดี การเดินทางด้วยมอ’ไซค์ระยะทางไกลคงจะทรมานแน่ๆ เพราะช่วงที่ผมเดินทางนั้นเป็นช่วงหน้าร้อน และเป็นปีที่ร้อนที่สุดปีหนึ่งของประเทศไทยเลยก็ว่าได้
TW16AnusornS12_Day4
เพราะผมใช้รถแม่บ้านจ่ายตลาดในการเดินทาง ทำให้ถังน้ำมันสำรองเป็นสิ่งที่ต้องพกติดตัวไปด้วยเสมอ เพราะมันไม่สามารถวิ่งในระยะไกลโดยไม่เติมน้ำมันได้เหมือนรถใหญ่ มันวิ่งได้เพียง 100 กิโลนิดๆ ก็หมดแล้ว และเส้นทางที่ผมไปมักจะไม่มีปั๊มน้ำมันซะด้วยสิ
TW16AnusornS13_Day4
รถจ่ายตลาดอย่างนี้จะทำความเร็วได้ไม่มาก เวลาอยู่บนถนนใหญ่ที่มีรถเยอะผมจะขี่ประมาณ 70-90 km/hr ในขณะที่อยู่ในถนนชนบทผมจะขี่แค่ 30-50 km/hr ช้ามากๆ เพราะว่าบรรยากาศสองข้างทางมันชวนให้ผมดื่มด่ำอยู่กับมัน
TW16AnusornS14_Day4
เส้นสายจากพื้นถนนโค้งตัวอ้อมผ่านทิวสนในเวลายามเย็น ถนนบางเส้นผมแวะจอดถ่ายรูปไม่ต่ำกว่าสิบครั้ง ตรงนี้ก็สวย ตรงนั้นก็สวย อยากได้ภาพวิวคู่กับรถก็เพียงแค่หยิบกล้องขึ้นมากด แต่ถ้าอยากได้ทั้งภาพวิว รถ และตัวเองก็อาจจะเหนื่อยหน่อย เพราะต้องงัดขาตั้งกล้องออกมาด้วย พร้อมกับวิ่งไปโพสท่าเก๋ๆ ภายใน 10 วินาที และมุมนี้ผมก็อยากมีภาพตัวเองอยู่ในนั้นเหมือนกันนะ เห็นวิวข้างหน้าแล้วรู้เลยว่าอยากจับตัวเองไปวางไว้ตรงไหนของภาพ แต่เผอิญว่ามันไกลไปหน่อย ผมไม่มีปัญญาที่จะวิ่งไปให้ทัน 10 วินาที หลังจากกดชัตเตอร์แล้ว
TW16AnusornS15_Day4
ผมขี่ไปขี่มาก็ไปโผล่ทุ่งหญ้าสะวันนาได้ยังไงเนี่ย นี่ถ้ามีเสือชีต้านอนอยู่บนต้นไม้นะใช่เลย ความแห้งแล้งในช่วงนี้ทำให้ต้นไม้ต้นนี้ไม่เหลือใบแม้แต่ใบเดียว มันกำลังผลัดใบหรือมันกำลังจะตายกันแน่ ผมนั่งพักอยู่ริมทุ่งนา ดื่มน้ำดูพระอาทิตย์ตกดิน แต่จู่ๆ ภาพนี้มันก็วิ่งเข้ามาในกระบอกเลนส์ได้ยังไงก็ไม่รู้ แสงสุดท้ายของวันกำลังจะหายไป ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสี และเงาดำจากต้นไม้ที่ไร้ใบกำลังจะบอกอะไรผมรึเปล่า ผมไม่รู้ ผมรู้แค่ว่าตอนนี้ผมมีความสุขกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้ามากๆ หลับตาและสูดอากาศลึกให้เต็มปอด อืม!..รู้สึกดีจัง หมดไปอีกหนึ่งวันแล้วสินะ ปะ กลับบ้านกันเถอะ

 

Day5

TW16AnusornS01_Day5
เมื่อรู้สึกว่าอากาศมันร้อนเกินไปแล้ว ผมจะหาร่มไม้เพื่อพักพิงใจ เดี๋ยวค่อยลุยกันต่อเมื่อแดดมันอ่อนกว่านี้ ผมรื้อแผ่นรองนอนออกมาเพื่อจะนอนพักฆ่าเวลา แต่นอนไม่ได้เพราะมันร้อนจนหลังเปียกเหงื่อ ลมที่พัดผ่านมาไม่ได้เอาไอเย็นจากแม่น้ำแควน้อยมาฝากเลย มีแต่เป็นลมร้อนเท่านั้น ก่อนจะออกเดินทางต่อก็เติมน้ำมันให้เรียบร้อย เพราะไหนๆก็รื้อของออกมาแล้ว ข้อเสียของรถแม่บ้านคือต้องเปิดเบาะเพื่อเติมน้ำมัน และเวลาที่ของทุกอย่างมันลงตัวแล้ว ผมละเบื่อที่จะรื้อออกมาเพื่อเติมน้ำมันจริงๆ
TW16AnusornS02_Day5
นี่ติดว่าไม่มีคนมาเฝ้าของให้นะ ไม่งั้นผมโดดไปนานแล้ว อากาศแบบนี้ได้ลงไปแช่น้ำคงจะดีไม่น้อย ข้างล่างมีบ้านเล็กๆ ของชาวบ้านซึ่งเลี้ยงหมาไว้หลายตัว ผมเห็นมันเดินลงไปแช่น้ำหลายรอบมาก มันเดินลงไปแช่อยู่นิ่งๆ แล้วก็ขึ้นมา ผ่านไปซักพักก็เดินลงไปอีกละ ผมได้แต่มองตาละห้อย แอบอิจฉาอยากเป็นหมาขึ้นมาซะงั้น
TW16AnusornS03_Day5
ผมไม่รู้ว่าบ้านที่ทำจากหญ้าฟางข้างในมันจะร้อนหรือเย็น แต่ผมสงสัยว่าทำไมเขาต้องเอาสังกะสีมาคลุมไว้ข้างบนอีกที มันช่วยให้ตัวบ้านเย็นขึ้นมาหรอ ผมไม่ได้เดินเข้าไปถามเขานะ เพราะรอบบ้านนั้นเต็มไปด้วยเส้นลวดที่เอาไว้ล้อมวัว เลยไม่แน่ใจว่าจะมีกระแสไฟฟ้าปล่อยมาด้วยรึเปล่า
TW16AnusornS04_Day5
ถ้าแบ็คกราวข้างหลังเป็นหัวม้าเหล็กสีส้มๆที่กำลังวิ่งทะยานเข้าหากล้องคงจะเท่ไม่น้อย แต่หลังจากนั้นผมก็ไม่รู้ว่าเหตุการณ์จะเป็นยังไงนะ
TW16AnusornS05_Day5
แสงแดดอ่อนๆ กระทบกับดอกราชพฤกษ์สีเหลืองทำให้ผมอดไม่ได้ที่จะจอดรถเพื่อเก็บภาพความงามริมข้างทางมาฝาก
TW16AnusornS06.1_Day5
ความคิดดีๆ มักจะมาตอนที่เรามีสมาธิจดจ่ออยู่กับอะไรสักอย่าง มันคงเป็นช่วงเวลาที่ใจเราสงบ จิตใต้สำนึกจึงถูกทำงานอัตโนมัติตามสัญชาตญาณที่มาจากประสบการณ์ บ่อยครั้งที่ผมต้องรีบจอดรถเพื่อจดบางสิ่งบางอย่างที่แว๊บ!เข้ามาในหัวในขณะที่กำลังขี่มอ’ไซค์อยู่คนเดียว เพราะถ้าถึงจุดหมายแล้ว ความคิดดีๆเหล่านั้นจะถูกแปรเปลี่ยนเป็น “กินอะไรดีวะ”
TW16AnusornS06.2_Day5
การเดินหามุมเพื่อถ่ายรูปถือเป็นกิจกรรมสร้างความบันเทิงเป็นอย่างมากสำหรับการขี่รถท่องเที่ยวไปเรื่อยๆ ผมมักจะเดินออกมาไกลๆ เพื่อหามุมถ่ายรูป แต่ถ้ามีใครแอบเดินมาบิดมอ’ไซค์ผมไปก็คงวิ่งตามไม่ทันแน่ เพราะบ่อยครั้งที่ไม่ได้เอากุญแจออก
TW16AnusornS07_Day5
นอกจากทิวทัศน์ที่สวยงามจากธรรมชาติแล้ว ยังมีความงามจากรอยยิ้มที่มักจะได้แถมกลับมา ผมมักจะยิ้มทักท้ายเหล่าเด็กๆ และผู้คนแถวนั้นที่ผ่านไปมา เราเหมือนเป็นคนต่างถิ่นที่มาก้มๆเงยๆอยู่แถวบ้านเขา แน่นอนเขาควรจะรู้ว่าเรามาดีนะ เราเพียงแค่ผ่านมาแถวนี้ และแอบเก็บภาพกลับไปเท่านั้น มิได้คิดจะมาวางระเบิดแต่อย่างใด
TW16AnusornS08_Day5
ระหว่างที่ผมกำลังถ่ายต้นมะพร้าวที่เข้าแถวหน้ากระดานเรียงเดี่ยวอยู่นั้น คุณป้าคนหนึ่งตะโกนขึ้นมาว่า “ถ่ายอะไร” ผมบอกว่า “ถ่ายต้นมะพร้าวครับ” คุณป้าตอบกลับว่า “ถ่ายไปทำไม ไม่เห็นสวยเลย รกจะตาย” ผมก็ยิ้มกลับไปและพูดว่า “ผมว่ามันสวยดีนะครับ” ก็เพราะความเคยชินทำให้ความสวยงามถูกลดทอนลงไป แต่สำหรับผม เป็นเพียงแค่นักเดินทางที่หลงเข้ามา ทุกสิ่งรอบตัวล้วนเป็นสิ่งใหม่ ใช่ว่าผมจะไม่เคยเห็นต้นมะพร้าวนะ แต่ต้นมะพร้าวที่เข้าแถวเรียงกันโดยมีนาข้าวเขียวขจี แสงแดดอ่อนๆกระทบยอดข้าว และท้องฟ้าที่สดใส มันทำให้องค์ประกอบโดยรวมในตอนนั้นสวยดี ดูแล้วรู้สึกสบายใจ
TW16AnusornS09_Day5
จู่ๆผมก็มีนายแบบเดินเข้าไปในภาพทำให้ภาพนั้นดูมีชีวิตขึ้นมา เมื่อเราจับมนุษย์เข้าไปวางอยู่ท่ามกลางธรรมชาติที่กว้างใหญ่ มนุษย์เราก็ไม่ต่างไปจากมดตัวกระจิดริดเลยเนอะ
TW16AnusornS10_Day5
มาอีกแล้วนายแบบจำเป็น ผมต้องทำหน้าที่เป็นทั้งนายแบบ ช่างภาพ คอสตูม นักเล่าเรื่อง นักเดินทาง และนักวิ่ง10วิ ในเวลาเดียวกัน ดีนะที่ผมไม่ต้องเป็นช่างแต่งหน้าและทำผม ไม่งั้นกว่าจะได้ภาพมาแต่ละภาพคงเหนื่อยกว่านี้แน่ ผมว่ามันก็เป็นสีสันดีนะ บางทีก็นั่งขำตัวเองว่าทำไมต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วย ใครมาเห็นผมทำอะไรแบบนี้ก็แอบมีเขินบ้างเหมือนกันนะ จึงต้องหามุมเงียบๆ เล่นอยู่คนเดียว การใช้ชีวิตก็คือ ‘การเล่น’ เพราะการเล่นทำให้เรา ‘มีความสุข’ สุดท้ายแล้ว ชีวิตก็ต้องการแค่ความสุขเท่านั้นเอง
TW16AnusornS11_Day5
ระหว่างขากลับจากทริป TrueWander ผมได้พบกับพระธุดงค์พร้อมเหล่าเณรน้อยอีกสามรูปในตัวเมืองนครปฐม ถ้าดูจากเงาจะรู้ว่า ช่วงเวลานั้นพระอาทิตย์กำลังทำมุม 90 องศากับพื้นโลก แปลว่าเป็นช่วงเวลาที่ร้อนที่สุดของวัน พื้นเท้าของเณรน้อยด้อยพรรษากำลังปะทะกับพื้นคอนกรีตที่ร้อนระอุ ไม่มีรองเท้า ไม่มีหมวก ไม่มีเสื้อแขนยาวที่คอยป้องกันความร้อนจากแสงแดด และหนึ่งในนั้นอายุเพียง 8 ขวบ ทำไมหลวงพ่อต้องพาเณรมาตรากตรำด้วย หรือนี่คือการฝึกจิตใจให้มีความอดทน ถ้าเราไม่ออกเดินทาง ก็คงไม่พบเจอเรื่องราวและได้เห็นชีวิตของคนอื่นแบบนี้ หลายเรื่องที่ได้พบ หลายสิ่งที่ได้เห็น มันมักจะสะท้อนเข้ามาภายในใจเราเสมอ
TW16AnusornS12_Day5
จริงๆ แล้วมนุษย์เรามีความอดทน และมีขีดความสามารถสูงกว่าที่เราคิด เราใช้พลังที่มีอยู่ในตัวไม่ถึงครึ่งกับการดำเนินชีวิต นี่อาจจะเป็นอีกหนึ่งเซรั่มที่ใช้เป็นภูมิต้านทานให้กับชีวิต เซรั่ม “ขันติ” (แต่ผมยังไม่พร้อมจะถอดรองเท้าเดินตอนนี้นะ) ขอบคุณหลวงพ่อที่พาเณรน้อยผ่านมาทางนี้
TW16AnusornS13_Day5
การใส่กางเกงยีนส์ออกทริปขี่มอ’ไซค์นั้น มันช่วยป้องกันความร้อนจากแสงแดดได้เป็นอย่างดี แล้วถ้ากางเกงตัวนั้นสามารถถ่ายเทระบายอากาศได้ดี ก็ยิ่งทำให้เรารู้สึกสบายในการสวมใส่ คล่องตัวในการขับขี่อีกด้วย ความแข็งแรงของเนื้อผ้านั้นมีส่วนจำเป็นที่จะช่วยลดแรงเสียดสีระหว่างหนังเรากับพื้นถนนเมื่อเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน (แต่ถ้าขี่เร็วก็ตัวใครตัวมันนะ!) ผมชอบใส่กางเกงยีนส์ที่มีกระเป๋าข้างลึกๆ เพราะบ่อยครั้งที่ต้องก้มๆเงยๆเวลาถ่ายรูป ปัญหาเรื่องของหล่นหายจึงไม่ค่อยเกิด
TW16AnusornS14_Day5
ที่ผูกเชือกรองเท้าไม่ใช่จะเริ่มออกเดินทางนะ แต่จะกลับบ้านแล้ว การเดินทางทริปสั้นๆ กับโครงการ True Wanderer ที่ได้รับการสนันสนุนจาก Wrangler ก็ใกล้ถึงจุดหมายปลายทางแล้ว งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา แต่การเดินทางของชีวิตยังคงต้องเดินต่อไป
TW16AnusornS15_Day5
และภาพสุดท้ายก็มาถึง เจ้าสองล้อคู่ใจของผมที่ไม่เคยงอแงเลย มันพาผมไปในที่ต่างๆที่ผมอยากจะไป พาไปพบเจอผู้คน ค้นหาเรื่องราวต่างๆมากมายที่ผ่านเข้ามาในชีวิต และทำให้ได้ภาพประทับใจกลับมาฝากคนทางบ้านและเพื่อนๆ ที่รักการเดินทางเหมือนกับผม ทริปสั้นๆครั้งนี้เป็นความลำบากปนกับความสุข เพราะอากาศมันร้อนมากเลยทำให้อะไรๆ ก็ดูลำบากไปหมด แต่อีกมุมหนึ่งมันก็นำความสุขมาให้ผมด้วยเช่นเดียวกัน “ถ้าอยากสบายก็นอนอยู่บ้าน ถ้าอยากลำบากก็ออกเดินทาง” แต่เชื่อไหมว่า..ความลำบากนี่แหละคือภูมิต้านทานชั้นดีให้กับเรา เมื่อเราผ่านความลำบากมาได้ อะไรๆที่ผ่านเข้ามาในชีวิตต่อจากนี้ก็คงจะเป็นเรื่องง่ายๆไปเลย “งั้นเราออกมาสร้างภูมิต้านทานให้กับชีวิตกันเถอะ”

 

และแล้ว..เราก็ทำสำเร็จ มันเป็นอีกหนึ่งวันที่รู้สึกใจหายใจคว่ำเดินขึ้นเวทีไปด้วยความงุนงงกับเสียงประกาศผู้ชนะเลิศที่เป็นชื่อเรา

ไม่มีอะไรมากไปกว่า “ดีใจ”
จะขี่กลับบ้านเลย แต่กุญแจดูเหมือนจะใหญ่ไปหน่อย
ภาพแห่งความทรงจำ 10 ท่านผู้เข้ารอบสุดท้าย กับ True Wanderer ปีที่ 2

ขอบคุณครับ ขอบคุณทุกกำลังใจส่งมาให้ ขอบคุณผู้สนับสนุนอย่างเป็นทางการ Wrangler Thailand, Triumph Motorcycles Thailand 

CLICK >> The Nation

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s