ไต้หวันที่ฉันเห็น

          หลังจากที่สัญญานไฟเข็มขัดนิรภัยบนเครื่องได้ดังขึ้น ตึง..ตึง..มันเป็นจังหวะเดียวกับหัวใจที่ดัง ตึบ..ตึบ.. ผมแอบตื่นเต้นเบาๆ เนื่องจากผมไม่เคยมาเหยียบแผ่นดินของท่านเจียงไคเช็ค(Chiang Kai-shek)มาก่อน

“และขณะนี้เรากำลังจะนำท่านลงจอด ณ ท่าอากาศยานเถาหยวนประเทศไต้หวัน”

เสียงนุ่มๆ ของกัปตันได้ถูกส่งผ่านตามสายมาจากห้องนักบิน

          เวลาที่นี่จะเร็วกว่าบ้านเราหนึ่งชั่วโมง ผมไม่รอช้าที่จะปรับเข็มยาวให้วนไปข้างหน้าเร็วขึ้นอีกหนึ่งรอบเพื่อเป็นที่เข้าใจตรงกันกับคนที่นี่ คนไต้หวันค่อนข้างตรงเวลา ไม่ว่าจะรถประจำทาง รถไฟต่างๆ ทั้งลอยฟ้า บนดิน และใต้ดิน เราไม่สามารถจะวิ่งไปบอกคนขับรถเมล์ให้เปิดประตู หรือจะขอลงนอกป้ายได้ ทำไมถึงรู้ ก็ลองมาแล้ว พลาดเพียงนิดเดียวเท่ากับว่าต้องรอรอบต่อไป(จะนานหรือไม่ขึ้นอยู่กับตารางเวลา)

Tiwan_002

Tiwan_001

Tiwan_003

          วันแรกผมไม่รอช้าที่จะออกมาสัมผัสวิถีชีวิตคนเมืองหลังจากโยนกระเป๋าสัมภาระเข้าที่พัก และมุ่งหน้าสู่ไทเปซึ่งเป็นเมืองหลวงของไต้หวัน ความทันสมัยของระบบขนส่งมวลชนทำให้ผมย่นเวลาในการเดินทางข้ามระหว่างจังหวัดไปได้มาก ก็เพราะไต้หวันได้สั่งซื้อรถไฟหัวกระสุนจากญี่ปุ่นที่เราคุ้นหูว่า “ชิงคันเซน” มาใช้ตั้งแต่ปี ค.ศ.2007 เพื่ออำนวยความสะดวกให้กับชาวไต้หวันและนักท่องเที่ยว แต่เราจะเรียกง่ายๆว่า THSR(Taiwan High Speed Rail)

          สัมผัสแรกผมรู้สึกเหมือนกำลังอยู่ประเทศญี่ปุ่น ผู้คนดูสุภาพเรียบร้อย ยืนเข้าแถวเป็นระเบียบ ไม่พูดคุยเสียงดัง รวมไปถึงความสะอาดสะอ้านในห้องน้ำด้วย ไม่หลงเหลือความเป็นจีนแผ่นดินใหญ่ไว้เลย มีเพียงภาษาและเหล่าเต๊งบนเปลือกตาเท่านั้นที่ยังคงเดิม

Tiwan_004

Tiwan_005

Tiwan_006

Tiwan_007

Tiwan_008

          เนื่องจากไต้หวันถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของประเทศจีน สถาปัตยกรรมและสิ่งปลูกสร้างต่างๆ รวมไปถึงวัดวาอารามก็ยังคงความเป็นจีนอยู่เหมือนเดิม ดังเช่นวัดกวนอูหรือวัดเหว่นอู่(Wenwu Temple) ถือเป็นสถานที่ศักสิทธิ์ของชาวไต้หวันที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากทะเลสาบสุริยันจันทรา(The Sun Moon Lake) ภายในเป็นที่ประดิษฐานของรูปปั่นสองเทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ที่ถือว่าเป็นศาสดาของชาวจีน เทพเจ้ากวนอูและเทพเจ้าขงจื้อ

Tiwan_009

Tiwan_010

Tiwan_011

Tiwan_012

          แสงแดดหลังบ่ายสองทำให้ลวดลายและสีสันต่างๆ ภายในวัดถูกขับออกมาอย่างงดงาม สุ้มประตู รูปปั้นสิงโต เสาหิน กำแพงหินอ่อน หรือแม้แต่กระถางธูปทองเหลือง ก็ต่างอวดโฉมความงามให้บรรดาเหล่านักท่องเที่ยวที่มาเยี่ยมชมและสักการะสถานที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ อืม..ตอนนี้ผมรู้สึกว่าเหมือนอยู่ประเทศจีนแล้วสินะ ถ้าผมจะขอพรกับเทพเจ้าทั้งสององค์ ผมจะขอว่าอะไรดีนะ แต่เนื่องจากสถานที่แห่งนี้ค่อนข้างลึกขึ้นไปบนเขาเป็นชั้นๆ รายล้อมด้วยวิหารเล็กวิหารน้อย ทำให้ผมหมดเวลาไปกับการเดินขึ้นเดินลงจนลืมขอพรกับเทพเจ้าทั้งสอง แต่ไม่เป็นไรเยาวราชยังมี.!

Tiwan_013

Tiwan_014

Tiwan_015

Tiwan_016

Tiwan_017

Tiwan_018

Tiwan_019

Tiwan_020

Tiwan_021

ปะ.!! เดินทางกันต่อ จากเสาวัดสู่เสาหิน

          มนุษย์ได้ใช้สติปัญญาหาเครื่องไม้เครื่องมือมากัดกะเทาะตกแต่งหินเป็นก้อนๆ และรังสรรค์มันขึ้นมาจนกลายเป็นลวดลายที่สวยงามดั่งเช่นเสาวัดกวนอู แต่หินเศียรราชินีไม่ได้เกิดจากการกัดกะเทาะตกแต่งด้วยน้ำมือมนุษย์ แต่เป็นน้ำมือของกาลเวลา

Tiwan_023

Tiwan_024

Tiwan_025

Tiwan_026

Tiwan_027

Tiwan_028

          เสาหินรูปร่างคล้ายหัวผู้หญิงที่กำลังสวมมงกุฏ จนเป็นที่เรียกติดปากกันตามจินตนาการของมนุษย์ว่า “หินเศียรราชินี” ซึ่งอยู่ในอุทยานธรณีเย่หลิว (Yehliu Geopark) ที่อยู่ตอนบนสุดของเกาะไต้หวัน งานประติมากรรมในอุทยานแห่งนี้เกิดจากเครื่องมือที่ธรรมชาติสร้างขึ้นมากัดกะเทาะตกแต่งหินต่างๆ ให้ออกมาเป็นรูปร่างตามที่มนุษย์จะจินตนาการได้ อุณหภูมิ อากาศ น้ำ ลม แสงแดด ที่ลงตัวทำให้เกิดความงดงามในแบบที่มันเป็น มันต้องใช้เวลารังสรรค์สิ่งเหล่านี้กี่ล้านปี ทั้งโขดหิน ชะง่อนทราย หลุมบ่อ ถึงจะมาเป็นรูปทรงอย่างทุกวันนี้ได้

Tiwan_029

Tiwan_030

Tiwan_031

Tiwan_032

Tiwan_033

ทุกคนที่มานี่ต้องเข้าแถวยาวเหยียดเพื่อได้ใกล้ชิดและถ่ายรูปคู่กับหินเศียรราชินี เพราะสิ่งนี้ถือว่าเป็นพระเอกของงานจนต้องมีเจ้าหน้าคอยควบคุม กั้นคอก ทำสะพานให้คนได้เข้าแถว บริเวณรอบๆ ยังคงอบอวลไปด้วยความสุข คู่รักนั่งจู๋จี๋ เด็กน้อยวิ่งเล่นกันครอบครัวยืนถ่ายรูปหมู่ แม้กระทั้งคุณยายที่นั่งบนรถเข็นก็ยังเข้ามามีบทบาทในฉากแห่งนี้

ผมเพลิดเพลินกับการดูผู้คน ถ่ายรูป และดื่มด่ำกับบรรยากาศรอบข้าง ลมทะเลคลุกเคล้ากับอุณหภูมิที่ลดต่ำลง แต่ไม่ต่ำไปกว่าที่จะทำให้ขนแขนลุกชันขึ้นมาได้ (เพราะผมใส่เสื้อแขนยาว)

Tiwan_034

Tiwan_035

Tiwan_036

          ธรรมชาติได้มอบความสุขให้กับเรา แล้วเราจะมอบความสุขให้ธรรมชาติได้อย่างไรกัน เราอาจจะทำได้เพียงชื่นชมความงามของเขาโดยไม่ไปทำลายเขาก็พอ จริงๆแล้วโลกเราคงมีอะไรที่สวยงามให้เราได้สัมผัส รับรู้ หรือมองเห็นอีกมากมาย เพียงแต่เราอาจจะมองข้ามสิ่งเหล่านั้นไป หรือไม่เคยให้คุณค่ากับมันมาก่อน

Tiwan_037

Tiwan_022

          เรื่องราวต่างๆ ในการมาเยี่ยมดินแดนของท่านเจียงอาจจะสั้นไปหน่อย เพราะครั้งนี้ผมได้เดินทางมากับกรุ๊ปทัวร์ผู้สูงวัย ทั้งหมด 5 วัน และมีเวลาแว๊บหนีเที่ยวเพียงแค่ 2 วันเท่านั้น ซึ่งน้อยไปนิดสำหรับการเดินทางมาเที่ยวต่างประเทศ (ถ้ามีโอกาสคงต้องกลับมาซ้ำใหม่อีกรอบ)  

          นี่ถือเป็นครั้งแรกที่ผมได้มากับทัวร์และเป็นการมาไต้หวันเป็นครั้งแรกด้วยเหมือนกัน จะว่าไปก็ถือเป็นการเปิดโลกทัศน์สิ่งใหม่ของผมไม่มากก็น้อย ได้เห็นทั้งสิ่งมีชีวิตและสิ่งไม่มีชีวิต ได้เรียนรู้วิถีชีวิตของชนชาติอื่น เขาอยู่กันอย่างไร กินกันอย่างไร ถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ ก็ตาม แต่มันก็ยังดีกว่าไม่เกิดช่วงเวลานี้ขึ้นมา อาจเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า “ประสบการณ์” 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s